Tunesië: Dag 4

's morgens hebben we nog even tijd om wat rond te lopen in Matmata, en te bekijken hoe de bewoners daar in putwoningen leven. Persoonlijk vond ik dit een beetje genant, omdat je toch ongewild binnendringt in hun prive leven.

's middags rijden we richting Douz, ook wel de poort naar de sahara genoemd. Hier liggen de kamelen al op ons te wachten, voor een 2-daags verblijf in de sahara.

Met de landcruisers tot aan de kamelen

Eigenlijk zijn het drommedarissen, want ze hebben maar één bult. De lokale bevolking hoemt ze echter Chameau, daarom blijf ik ze ook maar kamelen noemen.
Het berijden van een kameel valt best mee. Je zit op dekens, en hebt een soort zadel voor je, waar je je aan vast kunt houden. Dat laatste is tijdens het opstaan en weer gaan knielen van de kamelen ook wel nodig.

onderweg op de kamelen

Ik had verwacht dat de beesten behoorlijk zouden stinken, doch in de praktijk ruik je ze niet. Misschien omdat je buiten bent. De temperatuur in de sahara valt in maart nog wel mee. We zijn inmiddels al een beetje gewend aan de temperaturen en de zon, daarom kunnen zo langzamerhand er van gaan genieten. Voorzichtigheid blijft echter geboden. Vandaar dat we zeker het hoofd moeten bedekken als bescherming tegen de zon. Als je nog later gaat (in April of in Mei) dan kan het wel al behoorlijk warm worden.

vier kamelen per begeleider

Er lopen begeleiders mee met de kamelen. Dit betekent tevens dat we in een stevig wandel tempo lopen. Zelf heb ik ook even een half uurtje gelopen, doch het met een soort marstempo door het mulle zand lopen is vermoeiend, en je verbruikt ook aardig wat water. Wat dat betreft heb ik respect voor de begeleiders van de kamelen die dit tempo 2 a 3 uur volhouden.

	Duidelijk is te zien dat de sahara hier niet alleen dor zand is. Er groeien wel wat bosjes, maar dit zijn hoofdzakelijk dorre takken, met een klein beetje groen er aan. Het beste te vergelijken met onze heide.
bedoeïnen tent als overnachting

Er is al een groep begeleiders vooruitgegaan met een ezelkar, met de tenten, dekens, voedsel en water. Als wij aankomen staan er een tweetal bedoeïnen tenten klaar. Hier kunnen wij onder overnachten, doch ze bieden weinig bescherming aangezien de laatste decimeter van onderen open is. Het waait er dus gewoon door heen. Ik besluit dan ook om mijn slaapzak een eindje verderop in het open veld uit te rollen.

De kamelen mogen 's nachts grazen

De kamelen worden ontdaan van hun bagage en mogen vrij rondlopen om wat van de taaie, droge bosjes te grazen die overal groeien. Dat betekent wel dat de kamelendrijvers 's ochtends de kamelen weer moeten opzoeken. Kamelen hebben een rangorde. De leider van de groep wordt aan een lang touw vastgebonden, want als die er vandoor gaat dan volgen de anderen hem.

De begeleiders maken eten in de woestijn (couscous) en 's avonds wordt er gezongen bij het kampvuur. Erg gezellig allemaal. De temperatuur daalt 's nachts wel. Tegen de tijd dat ik ga slapen is het nog maar vier graden. De overweldigende sterrenhemel maakt het allemaal goed. Door het ontbreken van het licht van de steden, zie je veel meer sterren.

[<< Dag 3]    [Dag 5 >>]